01
ລູກຄ້າຖາມມາ ໄດ້ຮັບການໂທກັບທັນທີ
ຜູ້ຊື້ປະກັນໄພມັກຖາມຫຼາຍບ່ອນພ້ອມກັນ. ໃຜໂທກັບກ່ອນ ມັກເປັນຜູ້ທີ່ລູກຄ້າຮັບຟັງ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ບໍ່ເສຍລູກຄ້າຍ້ອນຕອບຊ້າອີກຕໍ່ໄປ
02
ໃຫ້ຄຳປຶກສາຕາມແບບແຜນ ບໍ່ແມ່ນຕາມຄວາມຮູ້ສຶກ
ຖາມຄວາມຕ້ອງການຜິດ ກໍແນະນຳຜະລິດຕະພັນຜິດ ລູກຄ້າປະຕິເສດຈຶ່ງເປັນເລື່ອງທຳມະດາ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ໃຫ້ຄຳປຶກສາຖືກຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ — ເພີ່ມຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ
03
ຕິດຕາມລູກຄ້າຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ບໍ່ລືມໃຜ
ລູກຄ້າປະກັນໄພໜ້ອຍຄົນຕັດສິນໃຈທັນທີ. ສ່ວນຫຼາຍທີ່ເສຍໄປແມ່ນຍ້ອນຖືກລືມ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນປະຕິເສດ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ລູກຄ້າເຫັນວ່າທ່ານດູແລເອົາໃຈໃສ່ — ເພີ່ມອັດຕາປິດການຂາຍ
04
ຫຼຸດເວລາປິດການຂາຍ
ລູກຄ້າລັງເລ ແຕ່ພະນັກງານບໍ່ຮູ້ວິທີແກ້ ສັນຍາກໍຍືດເຍື້ອບໍ່ຈົບ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ປິດການຂາຍໄວຂຶ້ນ — ເສຍລູກຄ້າໃຫ້ຄູ່ແຂ່ງໜ້ອຍລົງ
05
ພະນັກງານລາອອກ ລູກຄ້າຍັງຢູ່
ຄົນທີ່ລາອອກເອົາລາຍຊື່ລູກຄ້າໄປນຳ ຄືການເສຍລາຍຮັບແທ້ໆ ບໍ່ແມ່ນຄວາມສ່ຽງໃນເຈ້ຍ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ທຸລະກິດຮັກສາຊັບສິນທີ່ແທ້ຈິງໄວ້ໄດ້: ຂໍ້ມູນ
06
ເຕືອນຕໍ່ອາຍຸສັນຍາໃຫ້ຖືກເວລາ
ສັນຍາມັກຢຸດໃນປີທີສອງ ຍ້ອນບໍ່ມີໃຜເຕືອນລູກຄ້າໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ເພີ່ມອັດຕາຕໍ່ອາຍຸສັນຍາຢ່າງແຮງ — ເພີ່ມລາຍຮັບໄລຍະຍາວ
07
ລູກຄ້າເກົ່າຄືແຫຼ່ງສັນຍາຕໍ່ໄປ
ຄົນທີ່ເຊື່ອໝັ້ນ ແລະ ເຊັນສັນຍາແລ້ວ ມັກຊື້ແພັກເກັດອື່ນເພີ່ມ ຫຼື ແນະນຳຄົນຮູ້ຈັກໃຫ້.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ລູກຄ້າ 1 ຄົນ — ຫຼາຍສັນຍາ
08
ບໍລິຫານທີມດ້ວຍຕົວເລກ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກ
ຖ້າບໍ່ຮູ້ວ່າໃຜເຮັດໄດ້ດີ ໃຜໃຫ້ຂໍ້ມູນຜິດກັບລູກຄ້າ ກໍບໍ່ສາມາດຝຶກສອນໄດ້ຖືກຄົນ.
ຄວາມແຕກຕ່າງ: ມາດຕະຖານທີມຂາຍ — ຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຂໍ້ມູນຜິດ
